Амьд ахуй цагтаа

Ахуйн ул мөрийг ажиглан яваад

Аху төрийн харанхуйд бүдчин таварцаглана

Алиалагч хүүрнүүд урд минь бүжихэд

Араас минь гэтэх хоолойд тодорно

Хүсэлгүйд урамгүй

Хүсэлгүйд хүчгүй

Хүсэлгүйд хийморьгүй

Хүний амьдралын дундуур

Хүжийн галаар замаа гэрэлтүүлэн

Харанхуйд бүдчин таварцаглана.

Харанхуй авч нүдэнд дулаахан

Харангуй эрийн бахим гар

Хайртай бүхнийг минь базан авч

Хар даран цочиж сэрээд

Харанхуйд бүдчин таварцаглана.

Өглөө болоход цаг дутуу

Үүр цайх арай болоогүй

Гэгээ тасарснаас хойш уджээ

Гэгээлэг ирээдүйгээ хүлээсээр

Харанхуйд бүдчин таварцаглана.

Үлдэх хийгээд явсны уршгаар

Үүрд минийх болоогүй.

Болохгүй.

--

--